to droga którą znasz
a ja nigdy nie znałem
dopadła i mnie.

nic nie mówie tylko patrze
i uśmiecham się
zostawiłem przecież wszystkie swoje skarby
a może poczytam ci na głos chciałabyś?
otworzę na twojej ulubionej stronie
z głodem bliskości z zapachem tożsamości
chciałabyś żeby tak się stało?
a potem będziemy się śmiać z ludzkiego lęku

pakuję się bo w biegu sensu nie ma
nie wiem czy to początek czy koniec
drogi
nie tylko nie tak
wolę jak krzyczysz
nie wiedziałem, że szarpie
i rozszarpuje gładki aksamit
jest chropowate
patrz na atramentowej ścianie
naprzeciw
przycupnęły dwa identyczne motyle

wszystko zaczyna się linią
pomyśl czy możemy sprawić by drgnęła?
dzikie dusze bliźniacze w wędrówce

mgła zasnuła kalendarze

patrze wstecz
twoja weranda spakowana z porankami
tuż nieopodal oczekiwanie na słońce
by strumyk łapał gorące promienie
woda spływa pieszczotliwie
czuje się oddech jej w kroplach i radość
a potem obłoki wyżej najbliżej
dotykają twarzy na ławce ale już bez patrona
dojrzysz tam największe poziomki zza gąszczu zbóż i traw
które trąca wiatr i ogłasza otwarcie
najskrytszego skrawka świata
tam rosną samosiejki słoneczniki
osłonięta z miną konesera rozstawiasz sztalugi
wyciskając farby i z przygryzioną wargą
starasz się namalować oślepiające słońce i ukradkiem spoglądasz jak gra świerszcz
bo w książkach znieruchomiał

okno do twojego maleńkiego świata dzieciństwa
czarodziejska i nietrwała chwila
zatrzymana w kadrze wyświetlonym drgnieniem mego serca

dom, twój dom

5 dni.

[link] to photo no. 1
[link] to photo no. 2
[link] to photo no. 3
[link] to photo no. 4

Annette feature